!...آسمان فرصت خوبی است اگر پر بکشیم

کاش یه جایی تو دنیا بود ، یه جایی که میشد وقتی خسته ای  ، وقتی دلت گرفته ،

 وقتی ناراحتی بری اونجا ! بعد دم در همه ی دردا رو ازت بگیرن و بفرستنت تو ... بعد

 بری یه گوشه ی دنج بشینی با یه دنیا آرامش تنها بمونی و توش غوطه ور بشی ... با

 یه دنیا آرامش به همه چیز لبخند بزنی و از نفس کشیدن لذت ببری ... کاش یه جایی

 بود که تمام سنگینی روحت رو ازت میگرفتن و قلبت رو آروم می کردن ... کاش یه چیزی

 بود که من رو از این حال و هوا میاورد بیرون ... یه چیزی مثل راه رفتن زیر بارون پاییز و

 گرم شدن با حرارت یک استکان چای داغ ... مثل تماشای برف از پشت پنجره ... مثل

 خیس شدن زیر بارون ... مثل نشستن کنار دریای جنوب ... مثل روشن کردن یه آتیش

 کوچولو کنار دریا ... مثل تماشای ستاره ها لب یه اسکله ... مثل یه امام زاده ی خلوت

 و تمیز که حوصله ی شنیدن حرفاتو داشته باشه ... مثل یه بغض پر از درد که بعده

 سالی ماهی روزی سجاده ی نمازت رو خیس بارون کنه ... مثل رویا های بچگونم ...

 مثل طعم یه لواشک آلو ... مثل خوشمزگی یه پفک نمکی ... مثل شوق دیدن معشوق

 بعده یه عالمه دوری ... مثل دلتنگی های وقت سفر .. مثل حس دوباره ی تولد ... مثل

 حس غربت اینجا و هوای رفتن به جبهه های جنوب ... مثل شوق راهی شدن ... مثل

 آرامشی که وقتی خدا اشکات رو پاک میکنه وجودت رو فرا میگیره  ... کاش یه چیزی

 مثل همه ی اینا بود و من توش غرق می شدم...

__________________________

پی نوشت : زنده ایم! شما چطوررررر؟؟افسوسقلب

نوشته شده در ۱۳٩۱/٦/۱٥ساعت ٦:٤٥ ‎ب.ظ توسط حدیثه -فرنوش نظرات ()



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت